MAAR WE ZIJN TOCH FAMILIE! We moeten dit toch gewoon onder elkaar kunnen regelen?

Het klinkt logisch.

Tot dochter en manager ineens twee verschillende rollen blijken te zijn.

Tot een gesprek tussen twee broers over het bedrijf eigenlijk ook een gesprek wordt tussen twee aandeelhouders.

Tot vader aan tafel niet alleen vader is, maar ook oprichter, bestuurder en eigenaar.

En dan wordt iets wat op papier eenvoudig lijkt plots behoorlijk complex.

Want een familiebedrijf bestaat eigenlijk uit drie werelden:

• Familie gaat over verbondenheid, geschiedenis, loyaliteit en erkenning.

• Eigendom gaat over zeggenschap, verantwoordelijkheid, rendement en overdracht.

• Management gaat over strategie, prestaties, leiderschap en uitvoering.

Het probleem is niet dat die werelden elkaar raken. Dat is net een van de krachten van een familiebedrijf.

Het wordt moeilijk wanneer we niet meer weten vanuit welke rol we spreken. Dan kan een discussie over strategie plots ook over erkenning gaan. Een gesprek over dividend over rechtvaardigheid. En een beslissing over een functie over veel meer dan alleen competentie.

Daarom begint goede governance voor ons niet met meer regels.

Maar met betere vragen.

• Vanuit welke rol spreek ik nu?

• Wie hoort hierover mee te beslissen?

• En voeren we dit gesprek eigenlijk wel aan de juiste tafel?

Dat onderscheid klinkt eenvoudig.

In de praktijk kan het het verschil maken tussen jarenlang onderhuidse spanning en een familiebedrijf dat ook naar de volgende generatie toe stevig blijft staan.

Loopt familie, eigendom en bedrijf bij jullie soms door elkaar? Dan kijken we graag mee naar wat er onder de oppervlakte speelt.